Γράφει ο Βασίλης Kάββαλος (*)
Διάβασα προσεκτικά την οικονομική πρόταση του Αλέξη Τσίπρα. Και όσο περισσότερο κοιτάζει κανείς πίσω από τους τίτλους, τόσο πιο καθαρό γίνεται το πρόβλημα.
Μας παρουσιάζει ένα πρόγραμμα παροχών που υποτίθεται ότι κοστίζει 7,5 δισ. ευρώ. Όμως οι μόνιμες δαπάνες έχουν κατανεμηθεί στα έτη σαν να ήταν προσωρινές. Αυξήσεις μισθών, επιδόματα και φορολογικές ελαφρύνσεις δεν πληρώνονται μία φορά. Συνεχίζουν να επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό κάθε χρόνο. Με σωστή αποτύπωση, ο λογαριασμός ξεπερνά τα 13 δισ. ευρώ.
Και απέναντι σε αυτόν τον λογαριασμό τοποθετούνται έσοδα που δεν είναι καθόλου βέβαια: από τις τράπεζες, τα υψηλά μερίσματα, την ακίνητη περιουσία εταιρειών και φοροαπαλλαγές οι οποίες δεν κατονομάζονται καν.
*****
Για να μη χάσετε καμία ανάρτηση της Εποπτείας, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο newsletter μας, πατώντας ΕΔΩ
Για τα videos της Εποπτείας, γραφτείτε στο κανάλι μας στο youtube, πατώντας ΕΔΩ
Βρείτε μας και στο tiktok πατώντας ΕΔΩ
*****
Υπάρχει και κάτι ακόμη. Η μείωση του ΦΠΑ στο 6% για επιλεγμένα προϊόντα παρουσιάζεται ως απλή και άμεση απάντηση στην ακρίβεια. Όμως κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι ολόκληρη η μείωση θα περάσει στο ράφι και δεν θα χαθεί στην αλυσίδα από τον παραγωγό μέχρι το σούπερ μάρκετ.
Ο ΟΟΣΑ είναι σαφής: οι οριζόντιες μειώσεις του ΦΠΑ είναι ακριβό και ανεπαρκώς στοχευμένο εργαλείο κοινωνικής πολιτικής. Τα νοικοκυριά με υψηλότερα εισοδήματα, επειδή καταναλώνουν περισσότερο, μπορεί να αποκομίσουν μεγαλύτερο όφελος σε απόλυτους αριθμούς. Γι’ αυτό προκρίνονται στοχευμένες παρεμβάσεις για εκείνους που έχουν πραγματικά ανάγκη, όχι μια γενική μείωση που κοστίζει πολύ και δεν ξέρουμε πόσο τελικά θα φτάσει στον καταναλωτή.
Αλλά το μεγαλύτερο κενό της πρότασης βρίσκεται αλλού.
Δεν υπάρχει ολοκληρωμένο σχέδιο για παραγωγικές επενδύσεις, εξαγωγές, μεγέθυνση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και καλύτερα αμειβόμενες δουλειές. Δεν υπάρχει πειστική απάντηση για την παραγωγικότητα, τις ελλείψεις δεξιοτήτων, το στεγαστικό ή την κάλυψη του επενδυτικού κενού μετά το Ταμείο Ανάκαμψης.
Με απλά λόγια, η πρόταση εξηγεί πώς θα μοιραστούν χρήματα. Δεν εξηγεί πώς θα παραχθούν.
Η Ελλάδα χρειάζεται ισχυρή κοινωνική πολιτική. Χρειάζεται καλύτερη Υγεία, καλύτερη Παιδεία και ουσιαστική στήριξη της οικογένειας. Για να έχουν, όμως, διάρκεια όλα αυτά, απαιτείται μια οικονομία που επενδύει, παράγει, εξάγει και δημιουργεί σταθερά έσοδα.
Η πολιτική ευθύνη δεν μετριέται από το μέγεθος των υποσχέσεων. Μετριέται από το αν μπορείς να τις εφαρμόσεις χωρίς να κρύψεις τον λογαριασμό και χωρίς να τον στείλεις στην επόμενη γενιά.-
(*) Πηγή: Fb
*****
ΓΡΑΨΤΕ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΙΑ
*****
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:
Ο Μπιλ Γκέιτς γράφει για την τεχνητή νοημοσύνη
Σταλινικοί «αντιεξουσιαστές» που εμπορεύονται ό,τι πουλιέται
Ελπίδες ότι μπαίνουν όρια στα social media
Το μεγαλείο της Οδύσσειας απέναντι στη μικρότητα της Παλαιοδεξιάς
Γιατί βρίσκουν ακροατήριο οι λαϊκιστές;
Η ai είναι η μεγαλύτερη απόδειξη της δύναμης του καπιταλισμού
Ο πλούτος πρέπει να φορολογείται. Αλλα πώς;
Ζητείται νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο που θα αποτρέψει τη σύγκρουση των γενεών
Η σχέση του ανθρώπου με τη φύση, από τον Αριστοτέλη στον Δαρβίνο
Το Σύμφωνο της Μέκκας και η Τουρκία. Τι αλλάζει για την Ελλάδα;
δεν βρέθηκαν σχόλια επισκεπτών...