Γράφει ο Κώστας Κούρκουλος (*)
Το πρόσωπό του φωτιζόταν, κάθε που αφηγείτο το πώς οι κομμουνιστές εργάτες της Θεσσαλονίκης, με το άκουσμα της σάλπιγγας του Εργατικού Κέντρου, παράταγαν σπίτια και δουλειές και έτρεχαν στην εβραϊκή συνοικία για να γίνουν ασπίδα απέναντι στον φανατισμένο όχλο, κάθε φορά που η εκκλησία και οι φασίστες, οργάνωναν πογκρόμ κατά των Εβραίων.
Ήταν ο Άγις Στίνας (Σπύρος Πρίφτης- φωτογραφία)
Ένας «ερημίτης» επαναστάτης και ταυτόχρονα «…ένας τύπος ανθρώπου, που η σημερινή κοινωνία δεν φαίνεται ικανή πια να δημιουργήσει, ούτε καν να ανεχθεί». (Κ. Καστοριάδης, «Ο Θρυμματισμένος Κόσμος»).
Ο οποίος αποτελούσε «ανθρωποπαγή» απόδειξη, ότι οι προκαταλήψεις και οι παρανοϊκές θεωρίες συνωμοσίας κατά των Εβραίων, δεν είχαν θέση στην ιστορία της Αριστεράς.
Άλλωστε, οι φορείς του μίσους κατά των Εβραίων βρίσκονταν στην ακροδεξιά και προγενέστερα στην εκκλησία.
Ένα μίσος όμως το οποίο, αδυνατεί η ακροδεξιά να μετατρέψει σε εγκληματικό ακτιβισμό, μετά τον εγκλεισμό στη φυλακή όλης της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής, για την εγκληματική της δράση.
*****
Για να μη χάσετε καμία ανάρτηση της Εποπτείας, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο newsletter μας, πατώντας ΕΔΩ
Για τα videos της Εποπτείας, γραφτείτε στο κανάλι μας στο youtube, πατώντας ΕΔΩ
Βρείτε μας και στο tiktok πατώντας ΕΔΩ
*****
Και παραδόξως, το κενό που άφησε η ακροδεξιά έσπευσε να το «καλύψει» η αυτόχθων σταλινογενής Αριστερά, αναβιώνοντας την απεχθή παράδοση της «Μαύρης Μαγείας» του αντιεβραϊκού μίσους.
Έτσι είδαμε αλλόφρονες ομάδες της Αριστεράς να κυνηγάνε Εβραίους τουρίστες στα λιμάνια, ασκώντας το «βέτο του τραμπούκου», σε όποιον Εβραίο τουρίστα επισκεπτόταν τη χώρα μας.
Όχι για κάτι που έπραξαν αλλά για λόγους ταυτότητας.
Παραβιάζοντας δηλαδή την μέγιστη κατάκτηση του Δυτικού πολιτισμού, σύμφωνα με την οποία, οι άνθρωποι ευθύνονται μόνον για τις πράξεις τους και ποτέ για την ταυτότητά τους.
Ένα φαινόμενο, το οποίο, λόγω απουσίας αντιεβραϊκών προκαταλήψεων στην Αριστερά, δεν μπορούσε να εξηγηθεί με όρους «φυλετικής» προκατάληψης ή έστω κάποιας ψυχικής διαταραχής των «Κυνηγών Εβραίων», που τροφοδοτείται από προλήψεις.
Άρα, η εξήγηση της «κακοήθους νεοπλασίας» της Αριστεράς να κινητοποιεί αγέλες οπαδών της με αντιεβραϊκό μίσος, πρέπει να αναζητηθεί στην πολιτική.
Και η εξήγηση βρίσκεται στην αντίληψή της ότι η Δύση είναι η πηγή όλων των κακών.
Όχι επειδή είναι δαιμονική, αλλά επειδή είναι δημοκρατική.
Διότι η σταλινογενής Αριστερά είναι προσδιορισμένη γενετικά από το «…διαζύγιο του μπολσεβικισμού με την πολιτική δημοκρατία».
Όταν ο Λένιν διέλυσε την Συντακτική Συνέλευση της Ρωσίας, επειδή ήταν δημοκρατικά εκλεγμένη.
Ως άχρηστο προϊόν της «τυπικής δημοκρατίας». (Θανάσης Γιαλκέτσης, «Η ουτοπία στην εξουσία»).
Άρα το μίσος της σταλινογενούς Αριστεράς κατά του Ισραήλ, οφείλεται αποκλειστικά στη σχέση του Ισραήλ με την Δημοκρατία.
Επειδή είναι η κορυφαία -εκτός Ευρώπης- ευρωπαϊκή χώρα, η οποία υπερασπίζεται τη Δύση και τη Δημοκρατία.
Απόδειξη της δυσανεξίας της Αριστεράς με την Δημοκρατία, είναι η άρνησή της και να εκστομίσει τη λέξη «Δημοκρατία» για τους Παλαιστίνιους, χωρίς την οποία όμως δεν μπορούν να υπάρξουν ελεύθεροι Παλαιστίνιοι.
Και επί πλέον, είναι το μοναδικό πολίτευμα που δίνει νόημα σε κάθε ανθρώπινη ζωή, αφού επιτρέπει την ύπαρξη ενός κοινού κόσμου, όπου όλοι έχουν θέση.
Ώσπου ήρθε η φοβερή σιωπή της Αριστεράς, απέναντι στη θυσία χιλιάδων Ιρανών που πέθαιναν για τη Δημοκρατία.
Η οποία σιωπή πήρε το αποκρουστικό νόημά της από τον παράλληλο αγώνα της Αριστεράς για τα «δικαιώματα» κάθε τριτοκοσμικού τυράννου…-
(*) Πηγή: fb
*****
ΓΡΑΨΤΕ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΙΑ
*****
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:
Ο Παρθενών είναι ενιαίο έργο τέχνης
Ελλάδα, ισότητα και Δημοκρατία: Αναζητώντας τη χρυσή τομή
Το πρώτο διάγγελμα του Κωνσταντίνου Καραμανλή στις 24 Ιουλίου (video)
Να τελειώνουμε με τους εκφασισμένους ψευτοσυντηρητικούς
Κορνήλιος Καστοριάδης: «Είμαστε ανεύθυνοι για την ιστορία μας;»
Τι σημαίνει η τεράστια επιτυχία της Οδύσσειας;
Λαϊκισμός, η Λερναία Ύδρα της σύγχρονης Δημοκρατίας
Πώς η ευρωπαϊκή ακροδεξιά αλλάζει πρόσωπο, χωρίς να αλλάζει στόχο
Η Αριστερά ήταν και παραμένει σταλινική
Πώς ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή γίνεται παγκόσμιος οικονομικός πόλεμος
δεν βρέθηκαν σχόλια επισκεπτών...