Γράφει ο Ευγένιος
Στις 2 Ιουνίου 1882, στην ήσυχη νησίδα Καπρέρα της Σαρδηνίας, έσβηνε σε ηλικία 74 ετών ένας από τους πιο εμβληματικούς επαναστάτες του 19ου αιώνα.
Ο Τζουζέπε Γκαριμπάλντι ήταν πολλά περισσότερα από ένας στρατηγός, ένας πολιτικός ή ένας εθνικός ήρωας της Ιταλίας.
Ήταν μια μορφή που ξεπέρασε τα σύνορα της εποχής του και μετατράπηκε σε παγκόσμιο σύμβολο αγώνα για την ελευθερία των λαών.
Δεν είναι τυχαίο ότι η ιστορία τον θυμάται ως τον «Ήρωα των Δύο Κόσμων», καθώς πολέμησε τόσο στη Νότια Αμερική όσο και στην Ευρώπη για τα ιδανικά της εθνικής ανεξαρτησίας και της λαϊκής κυριαρχίας.
Η ζωή του μοιάζει περισσότερο με μυθιστόρημα παρά με πραγματική βιογραφία.
Γεννημένος το 1807 στη Νίκαια, η οποία τότε ανήκε στο Βασίλειο της Σαρδηνίας, προερχόταν από οικογένεια ναυτικών.
Από νεαρή ηλικία γνώρισε τη θάλασσα και εργάστηκε ως ναυτικός και έμπορος.
Ωστόσο, η ταραγμένη Ευρώπη του 19ου αιώνα δεν επέτρεπε σε ανθρώπους με έντονο πολιτικό πάθος να μείνουν αμέτοχοι.
Πολύ γρήγορα επηρεάστηκε από τις ιδέες του μεγάλου Ιταλού εθνικιστή και δημοκρατικού επαναστάτη Τζουζέπε Ματσίνι και εντάχθηκε στο κίνημα της «Νέας Ιταλίας», που οραματιζόταν μια ενωμένη και δημοκρατική πατρίδα.
Η πρώτη του επαναστατική απόπειρα απέτυχε.
Καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Ιταλία.
Η εξορία τον οδήγησε στη Νότια Αμερική, όπου ξεκίνησε η δεύτερη ζωή του.
Στη Βραζιλία και αργότερα στην Ουρουγουάη συμμετείχε σε εμφύλιες συγκρούσεις και πολέμους ανεξαρτησίας, αποκτώντας τεράστια στρατιωτική εμπειρία.
Εκεί γνώρισε και την περίφημη Ανίτα, τη Βραζιλιάνα σύντροφό του, η οποία πολέμησε πολλές φορές στο πλευρό του και έγινε θρύλος όσο και ο ίδιος.
Στις αχανείς πεδιάδες της Λατινικής Αμερικής έμαθε την τέχνη του ανταρτοπολέμου, της ταχύτητας και των τολμηρών επιχειρήσεων που αργότερα θα τον έκαναν ανίκητο στην Ιταλία.
Όταν το επαναστατικό κύμα του 1848 σάρωσε την Ευρώπη, ο Γκαριμπάλντι επέστρεψε στην πατρίδα του.
Η Ιταλία εκείνης της εποχής δεν υπήρχε ως ενιαίο κράτος.
*****
Για να μη χάσετε καμία ανάρτηση της Εποπτείας, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο newsletter μας, πατώντας ΕΔΩ
Για τα videos της Εποπτείας, γραφτείτε στο κανάλι μας στο youtube, πατώντας ΕΔΩ
Βρείτε μας και στο tiktok πατώντας ΕΔΩ
*****
Ήταν κατακερματισμένη σε μικρά βασίλεια, δουκάτα, αυστριακές κτήσεις και τα Παπικά Κράτη.
Η ιδέα της εθνικής ενότητας φάνταζε σχεδόν ουτοπική.
Ο Γκαριμπάλντι, όμως, δεν ανήκε στους ανθρώπους που υπολόγιζαν τις πιθανότητες επιτυχίας πριν ξεκινήσουν έναν αγώνα.
Με τους περίφημους εθελοντές του, τα θρυλικά «Κόκκινα Πουκάμισα», πολέμησε σε αμέτρητες μάχες.
Το όνομά του έγινε γνωστό σε ολόκληρη την Ιταλία όταν υπερασπίστηκε τη Ρωμαϊκή Δημοκρατία απέναντι στα γαλλικά στρατεύματα που είχαν σταλεί για να επαναφέρουν την εξουσία του Πάπα.
Η ηρωική αντίστασή του, παρά την τελική ήττα, τον μετέτρεψε σε λαϊκό θρύλο.
Η κορυφαία στιγμή της ζωής του ήρθε το 1860.
Με μόλις χίλιους περίπου εθελοντές ξεκίνησε από τη Γένοβα μια αποστολή που οι περισσότεροι θεωρούσαν παράτολμη και καταδικασμένη.
Η περίφημη «Εκστρατεία των Χιλίων» αποτελεί μέχρι σήμερα μία από τις πιο εντυπωσιακές στρατιωτικές επιχειρήσεις της σύγχρονης ιστορίας.
Ο Γκαριμπάλντι αποβιβάστηκε στη Σικελία, ξεσήκωσε τον πληθυσμό, νίκησε επανειλημμένα τα στρατεύματα των Βουρβόνων και μέσα σε λίγους μήνες κατέλαβε ολόκληρο το Βασίλειο των Δύο Σικελιών.
Εκεί αποκαλύφθηκε και το μεγαλείο του χαρακτήρα του.
Θα μπορούσε να ανακηρυχθεί δικτάτορας του Νότου.
Θα μπορούσε να διεκδικήσει τον θρόνο.
Θα μπορούσε να μετατρέψει τη στρατιωτική του δόξα σε προσωπική εξουσία.
Δεν έκανε τίποτα από αυτά.
Παρέδωσε όλες τις κατακτήσεις του στον βασιλιά Βίκτωρα Εμμανουήλ Β΄, συμβάλλοντας αποφασιστικά στη δημιουργία του ενιαίου ιταλικού κράτους.
Ήταν ίσως η πιο χαρακτηριστική απόδειξη ότι για τον Γκαριμπάλντι η πατρίδα βρισκόταν πάνω από τη φιλοδοξία.
Αυτό δεν σημαίνει ότι συμβιβάστηκε ποτέ με το κατεστημένο.
Παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του ένας ανήσυχος επαναστάτης.
Συγκρούστηκε επανειλημμένα με τη μοναρχία, αμφισβήτησε την ισχύ του Πάπα και επιχείρησε περισσότερες από μία φορές να ενσωματώσει τη Ρώμη στο νέο ιταλικό κράτος.
Για τους συντηρητικούς της εποχής ήταν ένας επικίνδυνος ανατρεπτικός.
Για τον λαό ήταν ένας ήρωας που δεν είχε προδώσει ποτέ τις αρχές του.
Η δημοτικότητά του υπήρξε πραγματικά πρωτοφανής.
Στα μέσα του 19ου αιώνα πιθανότατα ήταν ένας από τους πιο γνωστούς ανθρώπους στον κόσμο.
Οι εφημερίδες της Ευρώπης και της Αμερικής παρακολουθούσαν κάθε του κίνηση.
Η εικόνα του με το κόκκινο πουκάμισο και το χαρακτηριστικό γενάκι έγινε σύμβολο επαναστατικού ρομαντισμού.
Σε πολλές χώρες το όνομά του δόθηκε σε δρόμους, πλατείες και συλλόγους, ενώ αγωνιστές από τα Βαλκάνια μέχρι τη Λατινική Αμερική τον θεωρούσαν πρότυπο.
Αυτό που εντυπωσιάζει περισσότερο, ωστόσο, είναι η προσωπική του λιτότητα.
Παρά την παγκόσμια φήμη του, δεν επιδίωξε πλούτο ούτε αξιώματα.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε στην Καπρέρα, στο μικρό κτήμα που είχε αποκτήσει στη Σαρδηνία.
Εκεί ασχολήθηκε με τη γεωργία, έγραφε, παρακολουθούσε τις πολιτικές εξελίξεις και δεχόταν επισκέπτες από όλο τον κόσμο.
Όταν πέθανε στις 2 Ιουνίου 1882, η Ιταλία έχασε ίσως τον πιο αγαπητό της ήρωα.
Ωστόσο, ο μύθος του είχε ήδη ξεπεράσει τα όρια της χώρας του.
Ο Γκαριμπάλντι δεν έμεινε στην ιστορία επειδή κέρδισε μάχες.
Έμεινε επειδή ενσάρκωσε μια σπάνια σύνθεση ιδεαλισμού και δράσης.
Πίστευε ότι οι λαοί έχουν δικαίωμα στην ελευθερία, αλλά δεν αρκέστηκε να το διακηρύσσει.
Ρίσκαρε τη ζωή του ξανά και ξανά για να το αποδείξει.
Γι' αυτό και σχεδόν ενάμιση αιώνα μετά τον θάνατό του, παραμένει μια από τις πιο γοητευτικές προσωπικότητες της νεότερης ευρωπαϊκής ιστορίας: ένας επαναστάτης που έγινε εθνικός ήρωας, ένας στρατηγός που αρνήθηκε την εξουσία και ένας άνθρωπος που κατάφερε να ενώσει μια χώρα χωρίς να πάψει ποτέ να πιστεύει στα ιδανικά που τον οδήγησαν στον αγώνα.
Ένας πραγματικός «Ήρωας των Δύο Κόσμων».-
*****
ΓΡΑΨΤΕ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΙΑ
*****
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:
Ο Κυριάκος και οι επτά νάνοι της αντιπολίτευσης
Καπιταλισμός, το σύστημα που όλοι καταγγέλλουν αλλά κανείς δεν μπορεί να αντικαταστήσει
Η μεγάλη ψευδαίσθηση της ισότητας στις σύγχρονες κοινωνίες
Περί της αποφυλάκισης του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου
Γιατί οι Ευρωπαίοι εγκαταλείπουν τον σοσιαλισμό
Η μεγάλη έρημος της Βρετανίας μετά το brexit- από τι γλίτωσε η Ελλάδα
Η Δύση μπροστά στη μεγάλη πολιτισμική ρωγμή
Ρεπουμπλικανισμός: Η Δημοκρατία των ελεύθερων πολιτών
Η αντιπολίτευση ψάχνει τον δεύτερο, κι όλοι δουλεύουν για τον Μητσοτάκη
Κωνσταντίνου Καβάφη, «το πρώτο σκαλί»
δεν βρέθηκαν σχόλια επισκεπτών...