Πέμπτη 11.06.2026,  

Γιατί η Αριστερά παράγει περισσότερα κόμματα από όσα μπορεί να καταναλώσει

Δημοσιεύτηκε στις 31/05/2026 στην κατηγορία Εξ αποστάσεως  |  δεν υπάρχουν σχόλια

Γράφει ο Διαμαντής Σεϊτανίδης

 

Πραγματικά το έργο αυτό το έχουμε βαρεθεί!

 

Δε λέω, τον πρώτο καιρό, κι αφού είχαμε γλιτώσει τα χειρότερα «στο χιλιοστό», πολλοί βλέπαμε με εμφανή ανακούφιση τις περιπέτειες του άλλοτε κραταιού ΣΥΡΙΖΑ.

 

Την απρόσμενη εκλογή Κασσελάκη, το Συνέδριο στου μπουζουκτσίδικο, τις αλλεπάλληλες διασπάσεις, τους ατέλειωτους εμφύλιους…

 

Στο μεταξύ η Ελλάδα μας προόδευε, άλλαζε, γινόταν κανονική ευρωπαϊκή χώρα, και μάλιστα πρωταγωνίστρια στην Ενωμένη Ευρώπη.

 

Από ένα σημείο και μετά, κουνούσαμε το κεφάλι με απογοήτευση για το ατέλειωτο θέατρο σκιών στην άλλοτε «κυβερνώσα Αριστερά», το σύνθημα δεν είναι καινούργιο, ο Αλέξης Τσίπρας το έχει λανσάρει όταν κυβερνούσε- ο Θεός να το κάνει...

 

Σήμερα, την ώρα που η ελληνική κοινωνία πιέζεται από την ακρίβεια, την επιστροφή της τουρκικής επιθετικότητας και τις οδυνηρές συνέπειες των πολέμων σε Ουκρανία, Μέση Ανατολή και Ιράν, η Αριστερά παραμένει εγκλωβισμένη στο γνώριμο σκηνικό της εσωστρέφειας. 

 

Αντί να παρουσιάζει πειστική εναλλακτική πρόταση, εξακολουθεί να περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της. 

 

Με διασπάσεις, αποχωρήσεις, συνεδριάσεις και νέα σχήματα που γεννιούνται ως θύμησες του παρελθόντος, το οποίο όμως λεκτικά θέλουν να αφήσουν πίσω τους…

 

Ο πολιτικός υπερρεαλισμός στο απόγειό του!

 

Η ανακοίνωση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης από τον Αλέξη Τσίπρα έρχεται να προσθέσει άλλο ένα επεισόδιο σε μια κρίση που διαρκεί χρόνια. 

 

Και οι εξελίξεις που ακολουθούν δείχνουν ξανά την ίδια εικόνα: βουλευτές να φεύγουν, κόμματα να αποδυναμώνονται, στρατόπεδα να ξαναμοιράζονται και μια ολόκληρη παράταξη να μοιάζει ανίκανη να απαντήσει στο βασικό ερώτημα: τι προτείνει σήμερα για τη χώρα.

 

Την Τρίτη αναμένεται η επίσημη διάλυση της Νέας Αριστεράς ως κοινοβουλευτικού κόμματος. 

 

Ένα υβριδικό κόμμα, που δεν ψηφίστηκε από τους πολίτες αλλά προέκυψε από μια ακόμα- την πολλοστή…- διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ, επιστρέφει στις «εργοστασιακές του ρυθμίσεις», με την διάλυσή του. 

 

*****

Για να μη χάσετε καμία ανάρτηση της Εποπτείας, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο newsletter μας, πατώντας ΕΔΩ

 

Για τα videos της Εποπτείας, γραφτείτε στο κανάλι μας στο youtube, πατώντας ΕΔΩ 

 

Βρείτε μας και στο tiktok πατώντας ΕΔΩ

 

*****

 

Ο Αλέξης Χαρίτσης, η Έφη Αχτσιόγλου, ο Νάσος Ηλιόπουλος, ο Δημήτρης Τζανακόπουλος, η Θεανώ Φωτίου, η Μερόπη Τζούφη και ο Χουσεΐν Ζεϊμπέκ φέρονται έτοιμοι να αποχωρήσουν, οδηγώντας το κόμμα στην απώλεια της κοινοβουλευτικής του υπόστασης.

 

Πρόκειται για μια πολιτική εικόνα που πλέον δεν προκαλεί έκπληξη. 

 

Στον χώρο της Αριστεράς η εξαίρεση έχει γίνει κανόνας. 

 

Τα κόμματα διασπώνται, ανασυντίθενται, επανασυστήνονται και ξαναδιασπώνται με τέτοια ταχύτητα, που η κοινωνία αδυνατεί να παρακολουθήσει, και ακόμη περισσότερο να εμπιστευτεί.

 

Το πιο προβληματικό όμως δεν είναι το οργανωτικό πρόβλημα. 

 

Είναι το πολιτικό.

 

Η χώρα χρειάζεται σοβαρή αντιπολίτευση. 

 

Χρειάζεται συγκεκριμένες προτάσεις. 

 

Χρειάζεται καθαρό και κυρίως πειστικό λόγο για την οικονομία, για τη δημόσια υγεία, για την καθημερινότητα, για την παραγωγή και την ανάπτυξη. 

 

Χρειάζεται πολιτικές δυνάμεις που να μπορούν να ασκήσουν ουσιαστική πίεση και να διεκδικήσουν πειστικά την επόμενη μέρα.

 

Και αντί γι’ αυτό, η Αριστερά συνεχίζει να αναλώνεται στις εσωτερικές της αντιφάσεις.

 

Από την περίοδο διακυβέρνησης 2015- 2019 μέχρι σήμερα, η εικόνα μοιάζει να αλλάζει μόνο στα πρόσωπα, όχι στην ουσία. 

 

Τότε οι πολίτες πλήρωσαν το κόστος πολιτικών πειραματισμών, καθυστερήσεων και επιλογών που οδήγησαν σε αβεβαιότητα και βαθιά κοινωνική κρίση με τις γνωστές συνέπειες. 

 

Και από τότε μέχρι σήμερα, αντί να γίνει μια ουσιαστική αυτοκριτική και μια σοβαρή επανεκκίνηση, ο χώρος δείχνει να αναπαράγει τα ίδια αδιέξοδα.

 

Άλλο κόμμα, νέα ονομασία, νέα οργανωτική δομή. 

 

Ίδιο πολιτικό πρόβλημα.

 

Η πρωτοβουλία Τσίπρα προφανώς δημιουργεί κινητικότητα. 

 

Ενεργοποιεί μηχανισμούς. 

 

Πιέζει τον ΣΥΡΙΖΑ ενόψει της συνεδρίασης της Κεντρικής Επιτροπής το Σάββατο 6 Ιουνίου. 

 

Ίσως φέρει και νέες αποχωρήσεις. 

 

Ίσως αναδιατάξει και πάλι -από αναδιάταξη σε αναδιάταξη πάμε…- τον χώρο.

 

Αλλά αυτό δεν απαντά στο βασικό ζητούμενο.

 

Δεν λείπει από την Αριστερά ένα ακόμη σχήμα. 

 

Δεν λείπει μια ακόμη εσωτερική αναδιάταξη. 

 

Δεν λείπει άλλη μια προσπάθεια επανεκκίνησης με διαφορετικό λογότυπο.

 

Λείπει η πολιτική αξιοπιστία.

 

Λείπει σαφές σχέδιο.

 

Λείπει η δυνατότητα να πείσει ευρύτερα κοινωνικά στρώματα ότι μπορεί να σταθεί με σοβαρότητα απέναντι στα πραγματικά προβλήματα.

 

Και όσο αυτό δεν αλλάζει, κάθε νέα κίνηση μοιάζει περισσότερο με ανακύκλωση του ίδιου προβλήματος παρά με νέα αρχή.

 

Το αποτέλεσμα είναι διπλά αρνητικό. 

 

Από τη μία, ο ίδιος ο χώρος αποδυναμώνεται διαρκώς. 

 

Από την άλλη, η χώρα μένει χωρίς ισχυρή, πειστική και σταθερή αντιπολιτευτική πρόταση σε μια περίοδο που τη χρειάζεται όσο ποτέ.

 

Η πολιτική δεν είναι εσωκομματική αριθμητική. 

 

Δεν είναι διαρκής διαχείριση στρατοπέδων. 

 

Δεν είναι ατέρμονες διαδικασίες που καταναλώνουν ενέργεια χωρίς να παράγουν αποτέλεσμα.

 

Οι πολίτες ζητούν απαντήσεις.

 

Και απέναντι σε αυτή την ανάγκη, η εικόνα της Αριστεράς παραμένει η ίδια: κατακερματισμένη, κουρασμένη, εγκλωβισμένη στις εσωτερικές της αντιφάσεις και χωρίς καθαρή έξοδο από την παρακμή.

 

Η εβδομάδα που έρχεται θα φέρει νέα επεισόδια. 

 

Νέες μετακινήσεις. 

 

Νέες ανακοινώσεις. 

 

Νέα κομματικά σχήματα.

 

Το ερώτημα είναι αν θα φέρει κάτι που πραγματικά ενδιαφέρει την κοινωνία.

 

Ή αν θα επιβεβαιώσει ξανά αυτό που εδώ και χρόνια γίνεται όλο και πιο ορατό: ότι η Αριστερά, την ώρα που η χώρα ζητά εναλλακτικές λύσεις, παραμένει εγκλωβισμένη στον εαυτό της και αδυνατεί να πείσει πως μπορεί να αποτελέσει μέρος της απάντησης.-

 

*****

 

ΓΡΑΨΤΕ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΙΑ

 

*****

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

 

Η ιδέα της Ευρώπης, ο Μητσοτάκης, ο Μακρόν και ο Βίκτορ Ουγκό

 

Η Αριστερά επιμένει πεισματικά στα αδιέξοδά της

 

Ο Περσέας στη Φλωρεντία: Όταν η Ελλάδα δημιουργεί την Ευρώπη

 

Έχει και σήμερα στις τάξεις της έναν «Συμπιλίδη» η Νέα Δημοκρατία;

 

Όλα όσα κρύβονται πίσω από τις ανισότητες και τις οξύνουν

 

Επίκουρος, ο πρωτεργάτης της πνευματικής επανάστασης

 

Η επινόηση της ψυχής, ένα πολιτισμικό θαύμα

 

Ποιο είναι το μεγαλύτερο θύμα του αντισυστημισμού;

 

Μαρσέλ Προυστ: Η λογοτεχνία ως κλειδί της προσωπικής ελευθερίας

 

Στο «καραμανλικό- σαμαρικό» μπλοκ οι πιο πολλοί εμπλεκόμενοι βουλευτές στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ

Γράψτε την άποψή σας

δεν βρέθηκαν σχόλια επισκεπτών...

Προσθέστε το σχόλιό σας

Ονοματεπώνυμο ή ψευδώνυμο  
Το e-mail σας (προαιρετικό - δεν δημοσιεύεται)  
Το σχόλιό σας

Τελευταία σχόλια

Όταν ο Αντώνης Σαμαράς κατακεραύνωνε τη «γεροντοκρατία»
Xρήστης: ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ Κωνσταντίνος
Πολύ σωστά τα λέτε ...

Θα τον ξαναβγάλουμε όλοι εμείς!
Xρήστης: Άκης
Καλημέρα σας. Συμφωνώ απολύτως με τα παραπάνω και ευτυχώς είμαστε πάρα πολλοί.......... Είναι ένας αληθινός ΗΓΕΤΗΣ και είναι μόνος του απένα...

Πού οφείλεται η σιωπή της Αριστεράς για το Ιράν και το Σουδάν
Xρήστης: ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΑΛΑΡΗΣ
Αγαπητέ Διαμαντή, με εντυπωσίασε το κείμενο σου, πρόκειται για ένα κείμενο συνεκτικό και λογικά δομημένο, που αγγίζει μια πραγματική παθογέ...

Πολιτική και ιδεολογική η διαμάχη που ξέσπασε γύρω από τον Άγνωστο Στρατιώτη (video)
Xρήστης: ΣΤΕΛΛΑ ΚΑΡΑΤΖΑΝΗ
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΙΣΟΥΝ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΝΑΝΑΚΙΑ ΝΑ ΠΛΗΓΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ....ΤΟ ΜΝΗΜΙΟ ΤΟΥ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΠΑΤΡΙΩΤΗ ΕΙΝΑΙ ΧΩΡΟΣ ΙΕΡΟΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΑΝΤΗΣΕ...

Πυθαγόρας: Όταν μιλάμε Ελληνικά, διατυπώνουμε μαθηματικές εξισώσεις
Xρήστης: Τάκης71
Πολύ σωστή η σύνδεση των θεωριών του Πυθαγόρα με τα μαθηματικά ...

all rights reserved | developed & hosted by Jetnet ©