Στις 10 Ιανουαρίου 1971, πεθαίνει η σχεδιάστρια μόδας, επιχειρηματίας και πράκτορας των ναζί, Γκαμπριέλ Μπονέρ, γνωστότερη ως «Κοκό Σανέλ».
Γεννήθηκε στο Σωμύρ, στην κοιλάδα του Λίγηρα της Γαλλίας.
Είχε φτωχή παιδική ηλικία και αυστηρή, μοναχική εκπαίδευση.
Μεγάλωσε σε ένα Γαλλικό ορφανοτροφείο, όπου έμαθε να ράβει.
Δούλεψε σαν μοδίστρα και στην συνέχεια σαν χορεύτρια και τραγουδίστρια σε καμπαρέ όπου σύχναζαν αξιωματικοί του ιππικού.
Εκεί ήταν που της κόλλησαν το χαϊδευτικό Κοκό (Coco), με το οποίο έγινε γνωστή τα επόμενα χρόνια.
Το 1906, σ’ ένα κλαμπ όπου εμφανιζόταν, γνώρισε τον Ετιέν Μπαλσάν, πρώην αξιωματικό του ιππικού και γόνο πλούσιας οικογένειας υφαντουργών, με τον οποίο πέρασε τρία χρόνια πλούσιας ζωής.
Το 1909 δημιούργησε σχέση με τον φίλο του Μπαλσάν, τον Άγγλο λογαχό Μπόι Κέιπελ, επίλεκτο μέλος της Αγγλικής «υψηλής κοινωνίας».
*****
Για να μη χάσετε καμία ανάρτηση της Εποπτείας, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο newsletter μας, πατώντας ΕΔΩ
Για ΟΛΑ τα videos της Εποπτείας, γραφτείτε στο κανάλι μας στο youtube, πατώντας ΕΔΩ
*****
Το 1913, άνοιξε ένα μικρό κατάστημα στη Ντοβίλ, στο οποίο πουλούσε καπέλα που έφτιαχνε η ίδια.
Σύντομα, άρχισε να πουλάει και ρούχα.
Το ταλέντο της, οι γνωριμίες της και οι χρηματοδοτήσεις της (ο Μπαλσάν τη βοήθησε να αρχίσει την επιχείρησή της, προσφέροντάς της το διαμέρισμά του στο Παρίσι και ο Κέιπελ στη συνέχεια χρηματοδότησε την ενοικίαση του πρώτου της καταστήματος στην καρδιά του Παρισιού), οδήγησαν σε επέκταση των δραστηριοτήτων της.
Το 1914, άνοιξε το πρώτο της κατάστημα στο Παρίσι και το 1916 ίδρυσε τον οίκο υψηλής ραπτικής «Chanel».
To 1923, μπήκε και στους κύκλους της Βρετανικής υψηλής κοινωνίας και άρχισε να δημιουργεί δίκτυο σχέσεων με Βρετανούς αριστοκράτες, επιχειρηματίες και πολιτικούς, ανάμεσα τους και με τον Ουίνστον Τσόρτσιλ.
Ιδιαίτερες σχέσεις ανέπτυξε με τον συντηρητικό αριστοκράτη και φανατικό αντισημίτη γαιοκτήμονα Χιου Γκρόσβενορ, δούκα του Ουεστμίνστερ, έναν από τους πιο πλούσιους του κόσμου εκείνη την εποχή, ο οποίος χρηματοδοτούσε τα επιχειρηματικά της σχέδια και της αγόρασε σπίτι, πολύτιμα κοσμήματα, πανάκριβα έργα τέχνης κ.α.
Η σχέση της Σανέλ με τον Γκρόσβενορ κράτησε δέκα χρόνια.
Ο Γκρόσβενορ, απο την δεκαετία του 1930, υποστήριζε ανοιχτά την προσπάθεια ενοποίησης όλων των ακροδεξιών, αντισημιτικών οργανώσεων στην Βρετανία για να «καθαρίσει» η πολιτική ζωή της χώρας από τους «Εβραίους».
Η Σανέλ μοιραζόταν τις ίδιες απόψεις με τον Γκρόσβενορ, που έβλεπε σαν πρώτο εχθρό τους «εβραιομπολσεβίκους».
Ωστοσο, έφερε πραγματική επανάσταση στη μόδα κι απελευθέρωσε τις γυναίκες στο πεδίο της υψηλής ραπτικής.
Οι καινοτομίες της είναι βασικά κομμάτια της γκαρνταρόμπας πολλών γενναίων γυναικών: τα ζέρσεϊ ταγέρ και φορέματα, τα ντραπέ τουρμπάνια, τα πουκάμισα, οι πλισέ φούστες, τα γυναικεία πουλόβερ, οι μπλούζες χωρίς γιακά, τα τουίντ (πλεχτά) ταγέρ, τα blazer, οι δίχρωμες (μπεζ με μαύρη μύτη) γόβες χωρίς φτέρνα, τα strapless φορέματα, οι καμπαρντίνες.
Κατάφερε να επανεφεύρει τον εαυτό της για μια φορά, κάνοντας την επανάσταση με τα καταπληκτικά ταγιέρ σε χοντρά υφάσματα και δύο τσέπες στολισμένες με χρυσά κουμπιά.
Αυτό το στυλ ταγιέρ λάτρεψε η Jackie Kennedy και από τότε άρχισε να υιοθετεί το συγκεκριμένο στυλ από τον αγαπημένο της οίκο μόδας Chanel.
Δημιούργησε, επίσης, το μικρο μαὐρο φόρεμα, τη ζώνη- αλυσίδα, τα κοσμήματα στα ρούχα, το κασμιρένιο κάρντιγκαν, την καπιτονέ τσάντα με την αλυσίδα, τις γυναικείες πυτζάμες (τις οποίες κατόρθωσε να κάνει και κοινωνικά αποδεκτές), το unisex στυλ, το gypsy look και τα γυναικεία παντελὀνια, ενώ, επίσης, αυτή ήταν που καθιέρωσε το μαὐρισμα και τα κοντἀ μαλλιά στις γυναίκες.
Η σχεδιάστρια χρησιμοποίησε, επίσης, τα ζωηρά χρώματα και τα θηλυκά τυπωμένα σιφόν στα σχέδιά της που αφορούσαν την πρωινή ένδυση.
Τα βραδινά της σύνολα ακολούθησαν τη μακριά και λεπτή γραμμή για την οποία η σχεδιάστρια ήταν γνωστή, αλλά και το ενσωματωμένο τούλι, τη δαντέλλα, και τα διακοσμητικά στοιχεία που μαλακώνουν και κάνουν ρομαντικότερο το ένδυμα.
Το 1924, η Σανέλ πούλησε σε Εβραίους επιχειρηματίες, τους αδελφούς Βερτχάιμερ, τα δικαιώματα των αρωμάτων της, μεταξύ αυτών και του «Νο 5» με αντάλλαγμα το 10% των πωλήσεων.
Την περίοδο του Μεσοπολέμου, ο Οίκος της ήταν από τους μεγαλύτερους στο Παρίσι, με κύκλο εργασιών 120 εκατομμυρίων γαλλικών φράγκων της εποχής και οι επιχειρήσεις της (οίκος μόδας, εργοστάσιο υφασμάτων, εργαστήρια παραγωγής αρωμάτων και κοσμημάτων) απασχολούσαν 3.500 άτομα.
Το 1931, διάσημη πια για τις δημιουργίες της, η Σανέλ μισθώθηκε από τον Σάμιουλ Γκόλντγουιν για ένα εκατομμύριο δολάρια για να ντύσει αστέρια του Χόλυγουντ.
Τον Γκόλντγουιν τον γνώρισε μέσα από έναν κοινό τους φίλο, τον πρώην Δούκα Ρομανόφ, ξάδελφο του Τσάρου Νικόλαου Β.
To 1936, την περίοδο μεγάλου εργατικού ξεσηκωμού στη Γαλλία, οι εργαζόμενες της Σανέλ κατέβηκαν σε απεργία για καλύτερους μισθούς και λιγότερες ώρες εργασίας.
Όταν οι ναζί κατέλαβαν την Γαλλία, η Σανέλ εγκαταστάθηκε στο ξενοδοχείο «Ριτζ», έδρα των ανώτερων κλιμακίων της ναζιστικής στρατιωτικής διοίκησης και δημιούργησε σχέση με τον ναζί διπλωμάτη Βαρόνο Χανς Γκίντερ φον Ντίκλατζ.
Η Σανέλ δούλευε με την «Abwehr» (Γερμανική Στρατιωτική Υπηρεσία Πληροφοριών), ως μέλος της μυστικής υπηρεσίας πληροφοριών του Χίτλερ.
Μετά την απελευθέρωση, η Σανέλ συνελήφθη από την κυβέρνηση του Ντε Γκωλ, με την κατηγορία του δωσιλογισμού.
Αφέθηκε ελεύθερη με την παρέμβαση του Ουίνστον Τσόρτσιλ.
Όταν o Γάλλος Λουί ντε Βοφρελάν, που εργαζόταν στην Γκεστάπο, αποκάλυψε την Σανέλ ως συνεργό του, εκδόθηκε επείγον ένταλμα και επέστρεψε το 1946 στη Γαλλία (απο την Λωζάνη, όπου είχε διαφύγει), για να καταθέσει.
Χαρακτήρισε «φαντασιώσεις» τους ισχυρισμούς του Βοφρελάν.
Το 1954 επέστρεψε στο Παρίσι.
Πέθανε το 1971 και ενταφιάστηκε σε τάφο που είχε σχεδιάσει η ίδια, χωρίς πέτρα («Για την περίπτωση που θα ήθελα να ξαναβγώ» όπως είχε πει)!
*****
Πηγές: "Coco Chanel: From Fashion Icon to Nazi Agent", G.Jones/E.Grandjean, Harvard bs, H.Vaughan, "Sleeping With The Enemy: Coco Chanel’s Secret War", "Chanel and Nazis: what Coco Avant Chanel and other films don't tell you", K.Muir, Times, "Was Chanel a Nazi Agent?, NY Times.
*****
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
Ποιοι είναι οι πραγματικοί εχθροί του Κυριάκου Μητσοτάκη;
Η μοναξιά του φιλελευθερισμού στην εποχή των άκρων
Η Ελλάδα από το Grexit στο Eurogroup
Το Ισραήλ πολλοί εμίσησαν, τα όπλα του, όμως, όχι...
Ερνέστος Τσίλλερ, ο μεγάλος αρχιτέκτων που πέθανε πάμπτωχος
Μήπως φθάνουμε στο τέλος του ελεύθερου κόσμου;
Στο μυαλό ενός «αντισυστημικού»
Μπορεί η Ουκρανία να γλιτώσει από μιαν άδικη «ειρήνη»;
Η τραγωδία των Τεμπών και η πολιτική της εκμετάλλευση
Ο φθόνος στην πολιτική είναι το πραγματικά μεγάλο όπλο του λαϊκισμού
δεν βρέθηκαν σχόλια επισκεπτών...