Ξεκίνησα από τη Δραματική Σχολή του Γιαννούλη Σαραντίδη.
Τότε υπήρχε μόνο η Σχολή τού Εθνικού Θεάτρου και του Σαραντίδη, που ήταν σκηνοθέτης στο Παρίσι. Μετά ιδρύθηκε η Σχολή του Κουν.
Πριν τελειώσω τον τρίτο μου χρόνο, με είδε η κυρία Κατερίνα (Ανδρεάδη) και με ζήτησε για δύο σεζόν, αλλά εγώ στο μισό χρόνο έφυγα γιατί με πρόσεξε η Μαρίκα Κοτοπούλη.
Ήταν πολύ στοργική μαζί μου, σαν μητέρα μου, κι έτσι πέρασα δέκα χρόνια στο ημικρατικό θέατρό της.
Έπαιξα σε μικρούς και μεγάλους ρόλους, όχι μόνο κωμικούς, και κάποτε μου εμπιστεύτηκαν μια ολόκληρη κωμωδία πάνω μου, το Θανασάκης ο Πολιτευόμενος.
*****
Για να μη χάσετε καμία ανάρτηση της Εποπτείας, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο newsletter μας, πατώντας ΕΔΩ
Για ΟΛΑ τα videos της Εποπτείας, γραφτείτε στο κανάλι μας στο youtube, πατώντας ΕΔΩ
*****
Είχε επιτυχία, κράτησε ένα χρόνο και μετά μου έδωσαν το Ζητείται Ψεύτης και το Κοροϊδάκι της Δεσποινίδος.
Αυτά ήταν θεατρικά έργα από τους συγγραφείς μας: Σακελλάριο, Γιαννακόπουλο, Ψαθά, Πρετεντέρη, Γιαλαμά, Τσιφόρο.
Στη συνέχεια οι παραγωγοί έπαιρναν τη θεατρική επιτυχία, στα σίγουρα, και τη μετέφεραν στον κινηματογράφο.
Τη νοσταλγώ εκείνη την εποχή. Γυρίζαμε ταινίες, παίζαμε στο θέατρο, τη νύχτα συνεχίζαμε πάλι την ταινία...
Δεν την καταλάβαινα τη δημοσιότητα. Δε νόμιζα ότι έκανα κάτι σπουδαίο.
Με ευχαριστούσε, βέβαια, που ο κόσμος με γνώριζε σιγά σιγά.
Επειδή ο Έλληνας δεν είναι Σουηδός, που δεν του συμβαίνει τίποτα, έχει συσσωρευμένες πηγές δυστυχίας κι έχει ανάγκη το γέλιο γιατί με αυτό βγάζει το άχτι του, έτσι πιστεύω εγώ.
Το γέλιο είναι κάτι που σ' εκτονώνει προς στιγμή, σαν παυσίπονο. Μετά ξαναμπαίνεις στα βάσανα.
Είμαστε εκδηλωτικοί στο θυμό μα στο γέλιο φειδωλοί.
Ο Έλληνας μοιάζει σαν να τον έφεραν με το ζόρι στο θέατρο. Δεν τον κερδίζεις από την αρχή. Είναι ένας λαός με πολλές καταβολές από περιπέτειες, εμφυλίους, διωγμούς, που τους εξοφλεί με μικρές δόσεις, όλη του τη ζωή.
Μας είναι, λοιπόν, πολύ δύσκολο να τον κατακτήσουμε.
Χρειάζεται μια διαδικασία για να ξεφύγει από τις έγνοιες που κουβαλάει μόνιμα.
- Ποιοι λαοί είναι βολικοί στο γέλιο;
- Οι Άγγλοι, κι ας τους λένε ψυχρούς και οι Αμερικανοί που ξεκαρδίζονται με το παραμικρό, εκεί που εμείς δεν καταδεχόμαστε ούτε καν να χαμογελάσουμε.
Εμείς βγάζουμε το γέλιο μέσα από τον πόνο μας, γιατί ο πόνος είναι δημιουργικός.
Γι' αυτό οι χοροί και τα τραγούδια μας, όπως των Μαύρων και των Ινδών, είναι ωραία, γιατί είναι από λαούς βασανισμένους.
Για μένα το επάγγελμα του ηθοποιού ήταν πάντα ένα επάγγελμα ευγενικό.
Δεν πιστεύω στην ιδεολογία του να κυνηγάμε μόνο την υψηλή ποιότητα.
Όλη μου τη ζωή υπήρξα επαγγελματίας, από αυτό έζησα την οικογένειά μου.
*****
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
Φοίβος Δεληβοριάς: «Αντίο, ακριβέ κι αγαπημένε Διονύση Σαββόπουλε»
Ο φιλελευθερισμός στους έσχατους καιρούς
Παρθενών, ένα θαύμα τεχνικής ευφυΐας
Φτιάξε κι εσύ ένα δικό σου κόμμα. Μπορείς! (video)
Τι θα έλεγε σήμερα ο Θουκυδίδης για τον πόλεμο στην Ουκρανία (video)
Ήλιος, ο Αρχαίος Θεός του Φωτός
Η Ευρώπη του πνεύματος και της παιδείας υποκλίνεται στη Σοφία Κοράντι
Ανατόλ Φρανς, η ήρεμη δύναμη της σκέψης
Ωδή στον Βίκτορα Ουγκό
Πυθαγόρας: Όταν μιλάμε ελληνικά, διατυπώνουμε μαθηματικές εξισώσεις
δεν βρέθηκαν σχόλια επισκεπτών...