Στις 30 Οκτωβρίου 1988, έφυγε από τη ζωή ο ποιητής που μας έμαθε τι σημαίνει να αγαπάς και να αγωνίζεσαι, ο Τάσος Λειβαδίτης.
Οι στίχοι του για τον έρωτα, τον αγώνα για τη ζωή, τα «μεγάλα όνειρα», τον άνθρωπο, τις νίκες και τις ήττες, δεν έχουν σταματήσει να μας αγγίζουν.
Σιγοτραγουδάμε ακόμα τους στίχους του, βλέπουμε ακόμα τα λόγια του γραμμένα σε τοίχους και τον ευχαριστούμε που μας έμαθε να αγαπάμε, αλλά και να αγωνιζόμαστε, «αν θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι.»
*****
Για να μη χάσετε καμία ανάρτηση της Εποπτείας, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο newsletter μας, πατώντας ΕΔΩ
Για ΟΛΑ τα videos της Εποπτείας, γραφτείτε στο κανάλι μας στο youtube, πατώντας ΕΔΩ
*****
Τα πιο εμβληματικά έργα του Τάσου Λειβαδίτη είναι τόσο επαναστατικά, όσο και ερωτικά. Πολλοί δεν το ξέρουν, αλλά ένας από τους πιο διάσημους ερωτικούς στίχους, από το τραγούδι του Μ. Λιδάκη «Για να σε συναντήσω» προέρχεται από το ποίημα του Λειβαδίτη, «Συγχώρα με, αγάπη μου.»
Ένα συγκλονιστικό ποίημα, ωδή στον ολοκληρωτικό έρωτα, που ο Λειβαδίτης έγραψε για την αγαπημένη του σύζυγο, Μαρία. Από αυτό το ποίημα, που σίγουρα αξίζει να διαβάσετε, ξεπήδησε και ο διάσημος πλέον στίχος του τραγουδιού αυτού: «α, για να γεννηθείς εσύ, κι εγώ για να σε συναντήσω, γι’ αυτό έγινε ο κόσμος…».
Αγωνιστής και αθεράπευτα ερωτευμένος με τη γυναίκα της ζωής του, τη Μαρία, αγάπησε με το ίδιο πάθος που αγωνίστηκε για ένα καλύτερο αύριο. Στην σύζυγο του, αφιέρωσε και τα πιο συγκινητικά, ερωτικά του ποιήματα.
Κατά την πιο σκοτεινή περίοδο στην ελληνική ιστορία, ο Λειβαδίτης έζησε την φρίκη του πολέμου από πρώτο χέρι, καθώς φυλακίστηκε, βρέθηκε εξόριστος στα ξερονήσια και βασανίστηκε για τις αριστερές του αντιλήψεις. Ακόμη και τότε όμως, στις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής του, έβρισκε ελπίδα στον έρωτα.
Ας δούμε μερικές από τις μεγαλύτερες φράσεις του:
•Γιατί απλά κάποιοι άνθρωποι είναι τόσο πολύ ξεχωριστοί, που αξίζει να ζεις, μόνο και μόνο για να τους συναντήσεις, κάποτε…
•Κι όταν δεν πεθαίνει ο ένας για τον άλλον είμαστε κιόλας νεκροί.
•Ώ απέραντη νοσταλγία για κάτι που ποτέ δεν ζήσαμε κι όμως αυτό υπήρξε όλη η ζωή μας…
*****
Γένεσις
Στην αρχή ήταν το χάος.
Μετά γεννήθηκα εγώ,
μονάχος σε έναν κόσμο ραγισμένο,
μ’ έναν κουρελιασμένο θεό,
που γύριζε από πόρτα σε πόρτα
ζητιανεύοντας την ύπαρξή του.
Ύστερα γίναμε ξαφνικά δυο,
φιληθήκαμε,
κι άρχισε να σκοτώνει ο ένας τον άλλο!-
*****
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
Φοίβος Δεληβοριάς: «Αντίο, ακριβέ κι αγαπημένε Διονύση Σαββόπουλε»
Ο φιλελευθερισμός στους έσχατους καιρούς
Παρθενών, ένα θαύμα τεχνικής ευφυΐας
Φτιάξε κι εσύ ένα δικό σου κόμμα. Μπορείς! (video)
Τι θα έλεγε σήμερα ο Θουκυδίδης για τον πόλεμο στην Ουκρανία (video)
Ήλιος, ο Αρχαίος Θεός του Φωτός
Η Ευρώπη του πνεύματος και της παιδείας υποκλίνεται στη Σοφία Κοράντι
Ανατόλ Φρανς, η ήρεμη δύναμη της σκέψης
Ωδή στον Βίκτορα Ουγκό
Πυθαγόρας: Όταν μιλάμε ελληνικά, διατυπώνουμε μαθηματικές εξισώσεις
δεν βρέθηκαν σχόλια επισκεπτών...