της Γκρέτσεν Ρούμπιν
Είμαι μεγάλη θαυμάστρια του έργου του λαμπρού και εκκεντρικού Άγγλου συγγραφέα και λεξικογράφου του 18ου αιώνα, Samuel Johnson (φωτο), γνωστού και ως Dr. Johnson.
Συχνά διαφωνώ με τα συμπεράσματά του, όμως ακόμη και μέσα από τη διαφωνία, μου δίνει τα εργαλεία να κατανοήσω βαθύτερα τις δικές μου σκέψεις. Και πάντα εκφράζεται με τρόπο εξαιρετικά όμορφο και διαυγή.
Τον τελευταίο καιρό, σκέφτομαι πολύ την παιδεία, τη θεμελιώδη σημασία της εκπαίδευσης, την αξία των μεγάλων δασκάλων και σχολείων, τη σπουδαιότητα του να βοηθάμε τους ανθρώπους να αποκτήσουν τη μόρφωση που επιδιώκουν, αλλά και το τι συμβαίνει όταν τους στερείται αυτή η δυνατότητα.
Πολλά από όσα γνωρίζουμε για τον Δρ. Johnson προέρχονται από το απολαυστικό και διάσημο σχεδόν, βιογραφικό έργο The Life of Samuel Johnson, γραμμένο από τον φίλο του James Boswell.
Ο Boswell αφηγείται μια μικρή ιστορία από μια βαρκάδα που έκανε με τον Johnson:
*****
Για να μη χάσετε καμία ανάρτηση της Εποπτείας, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο newsletter μας, πατώντας ΕΔΩ
Για ΟΛΑ τα videos της Εποπτείας, γραφτείτε στο κανάλι μας στο youtube, πατώντας ΕΔΩ
*****
«Ο Δρ. Johnson κι εγώ πήραμε μια βάρκα από τα σκαλιά του Temple και ξεκινήσαμε για το Γκρίνουιτς. Τον ρώτησα αν πίστευε πραγματικά ότι η γνώση της ελληνικής και της λατινικής είναι ουσιώδες στοιχείο μιας καλής εκπαίδευσης.
JOHNSON: “Αναμφίβολα, κύριε, διότι όσοι γνωρίζουν αυτές τις γλώσσες έχουν τεράστιο πλεονέκτημα έναντι εκείνων που δεν τις γνωρίζουν. Είναι αξιοθαύμαστο πόση διαφορά μπορεί να φέρει η μόρφωση στους ανθρώπους, ακόμη και στις πιο καθημερινές τους συναναστροφές, όπου φαινομενικά δεν έχει καμία σχέση.”
Εγώ: “Κι όμως,” είπα, “οι άνθρωποι τα καταφέρνουν μια χαρά στη ζωή τους και προοδεύουν επαγγελματικά χωρίς να έχουν ιδιαίτερη μόρφωση.”
JOHNSON: “Ναι, κύριε, αυτό ισχύει σε περιπτώσεις όπου η μόρφωση δεν μπορεί να παίξει κανέναν ρόλο. Για παράδειγμα, αυτό το αγόρι μάς κουμαντάρει τη βάρκα το ίδιο καλά, είτε γνωρίζει είτε όχι να τραγουδά τον ύμνο του Ορφέα στους Αργοναύτες, τους πρώτους ναυτικούς.”
Και τότε φώναξε στο αγόρι: “Τι θα έδινες, παλικάρι μου, για να μάθεις για τους Αργοναύτες;”
Αγόρι: “Κύριε, θα έδινα ό,τι έχω.”
Ο Johnson ευχαριστήθηκε πολύ με την απάντηση και του δώσαμε διπλή αμοιβή. Έπειτα γύρισε προς εμένα και είπε: “Κύριε, η δίψα για γνώση είναι φυσικό ένστικτο του ανθρώπου. Κάθε άνθρωπος που ο νους του δεν έχει διαφθαρεί είναι πρόθυμος να δώσει ό,τι έχει για να αποκτήσει γνώση.”»
(James Boswell, The Life of Samuel Johnson, 1763)
Δεν συμφωνώ με κάθε τι που είπε ή έγραψε ο Samuel Johnson, όμως συμφωνώ απόλυτα με αυτό: είναι πραγματικά θαυμαστό πόση διαφορά φέρνει η μόρφωση στους ανθρώπους, ακόμη και στις πιο απλές στιγμές της ζωής.
Το να βοηθάς τους ανθρώπους να μορφωθούν, και το να μορφώνεσαι εσύ ο ίδιος, είναι ίσως ένα από τα σημαντικότερα καθήκοντα που έχουμε.
Συχνά συλλογίζομαι πώς οι γονείς μου εργάστηκαν και θυσιάστηκαν, και ίσως ακόμη πιο σημαντικό, πώς έδωσαν οι ίδιοι το παράδειγμα, για να έχω εγώ καλή μόρφωση.
Και το ίδιο είχαν κάνει οι παππούδες μου γι’ αυτούς. Δεν το θεωρώ ποτέ δεδομένο.
Κάθε φορά που διαβάζω τη λιτή απάντηση του αγοριού, γεμάτη λαχτάρα, «Κύριε, θα έδινα ό,τι έχω», νιώθω κόμπο στον λαιμό.
Ο Samuel Johnson είναι ένας από τους «πνευματικούς μου δασκάλους».
*****
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
Πόσο μας αφορά και πόσο μας επηρεάζει η κρίση στη Γαλλία; (video)
Ρωσία και Τουρκία απειλούν με παρόμοιες μεθόδους Ουκρανία και Ελλάδα
Η ορθολογική κατανόηση του Σύμπαντος στην Ηθική του Σπινόζα
Η δημιουργική φαντασία στη σκέψη του Κορνήλιου Καστοριάδη
Ζώντας στην Εποχή της Αβεβαιότητας
Η Γέννηση του Θεού, ο Χέγκελ και η κβαντική επιστήμη
Δημήτρης Πικιώνης, ο πρωτοπόρος της σύγχρονης ελληνικής αρχιτεκτονικής
Ο θάνατος μιας άγνωστης, που άλλαξε όλο τον κόσμο!
ΗΠΑ- Κίνα: Η σταθερή αλληλεξάρτηση μικροτσίπ και σπάνιων γαιών
Πηνελόπη Δέλτα, η μεγαλύτερη Ελληνίδα συγγραφέας στη νεότερη εποχή
δεν βρέθηκαν σχόλια επισκεπτών...