-Το συγκεκριμένο μυθιστόρημα, το έχουν αποκαλέσει ως το μυθιστόρημα της ανθρωπότητας, ως το μυθιστόρημα των μυθιστορημάτων.
-Ένα κλασσικό έργο, το οποίο καλό είναι να το διαβάσει κανείς στην ζωή του, όχι μόνο μια φορά, αλλά πολλές φορές και σε πολλές ηλικίες.
-Ο Αλόνσο, μια μέρα τρελαίνεται υποτίθεται και νομίζει ότι είναι ιππότης, αλλάζει το όνομα του σε Δον Κιχώτης, παίρνει και έναν από το χωριό του, τον Σάντσο Πάντσα, του λέει ότι θα τον κάνει πλούσιο και ότι θα του δώσει ένα νησί και πάνε μαζί να επαναφέρουν την παλιά ιπποσύνη στον κόσμο.
*****
Για να μη χάσετε καμία ανάρτηση της Εποπτείας, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο newsletter μας, πατώντας ΕΔΩ
*****
-Οι κατηγορίες που πάνε να χωρίσουν τους ανθρώπους είναι δύο ειδών, σύμφωνα με τον Θερβάντες...
-Σε αυτούς που έχουν και σε αυτούς που δεν έχουν...
-Κατέχοντες και μη κατέχοντες...
-Ο Δον Κιχώτης τρελαίνεται, βλέπει ανεμόμυλους και νομίζει ότι είναι γίγαντες, βλέπει πανδοχεία και νομίζει ότι είναι κάστρα και νομίζει ότι κάποιοι μάγοι, αλλάζουν την πραγματικότητα, κάποιοι κακοί μάγοι δείχνουν κάτι, ενώ αυτό το κάτι, είναι τελικά κάτι άλλο, ας πούμε βλέπει πρόβατα και νομίζει ότι τα πρόβατα είναι στρατιώτες.
-Ο Δον Κιχώτης ψάχνει να βρει την γυναίκα που έχει ερωτευτεί, ενώ τον ακολουθεί και ο Σάντσο, ο οποίος Σάντσο είναι κυνικός σαν να λέει «τον δουλεύω, με δουλεύει, αλλά ένα νησί θα μου το δώσει στο τέλος».
-Ποια είμαι όμως η Δουλτσινέα που κυνηγάει ο Δον Κιχώτης;
-Είναι γυναίκα;
-Την έχει δει;
-Την ξέρει;
-Σε μια συνάντηση με τους εμπόρους του Μεταξιού, τους λέει ο Δον Κιχώτης «είμαι ο ιππότης, κάντε στην άκρη, δώστε χαιρετισμούς στην Δουλτσινέα μου»
-Του λένε οι εμπόροι «ποια είναι αυτή»;
-Τους απαντάει ο Δον Κιχώτης «Είναι η πιο ωραία γυναίκα του κόσμου, συμφωνήστε σε αυτό που λέω, αλλιώς θα σας επιτεθώ, παραδεχτείτε και εσείς, ότι είναι η πιο ωραία γυναίκα του κόσμου».
-Το ερώτημα εδώ είναι ένα, είναι πραγματικά γυναίκα η Δουλτσινέα; Εάν είναι γυναίκα, τι νόημα έχει να την αναφέρει και μάλιστα έτσι ο Θερβάντες;
-Μήπως είναι μια ιδεολογία; μήπως είναι μια θρησκεία; μήπως είναι φιλοσοφική αρχή;
-Τους λέει ο Δον Κιχώτης «πείτε ρε, ότι είναι η πιο σωστή αυτή, η πιο όμορφη».
-Και του απαντάνε οι έμποροι «να την δούμε πρώτα και να κρίνουμε».
-Ο Δον Κιχώτης τους απαντάει «Εάν σας την έδειχνα, τι θα κερδίζατε, του λόγου σας, με το να παραδεχτείτε μια αλήθεια τόσο φανερή; Αυτό που έχει σημασία, είναι να πιστέψετε, να παραδεχτείτε, να επιβεβαιώσετε, να ορκιστείτε και να την υπερασπιστείτε χωρίς να την έχετε δει».
-Αυτό μας θυμίζει κάτι μάλλον.
-Τι σημασία έχει να δει κανείς τον Χριστό αναστημένο; Να πιστέψεις χωρίς να τον δεις.
-Οι περιπέτειες του Δον Κιχώτη, μοιάζουν ότι είναι ωραίες για να τις διαβάζουν μικρά παιδιά, αλλά όχι μόνο μικρά παιδιά, γιατί από πίσω κρύβεται πάντα ένα βαθύτερο νόημα.
-Ο Θερβάντες γνωρίζει ότι το βιβλίο αυτό θα το διαβάσουν πολλές γενεές, από το 1600 που γράφτηκε, μέχρι σήμερα το βιβλίο αυτό διαβάζεται.
-Ο συγγραφέας του βιβλίου, ο Θερβάντες, είχε λάβει μέρος στην ναυμαχία της Ναυπάκτου (έτος 1571,εναντίον των Οθωμανών Τούρκων) και είχε χάσει το ένα του χέρι.
-Κάποια στιγμή ο ιπποκόμος του Δον Κιχώτη, Σάντσο τον ρωτάει: «Αυτή η Δουλτσινέα, μας έχεις ζαλίσει, μας λες ότι είναι η πιο όμορφη κτλ, την έχεις δει; πως την ερωτεύτηκες;»
-Και η απάντηση του Δον Κιχώτη, είναι αποκαλυπτική (μέσα στην ουσία) «Σου έχω πει σε όλη μου την ζωή πολλές φορές, ότι δεν έχω δει με τα μάτια μου, ούτε μια φορά την ασύγκριτη Δουλτσινέα, πως δεν πέρασα ποτέ από το κατώφλι του παλατιού της και πως την αγάπησα μόνο από όσα έχω ακούσει για αυτήν και την μεγάλη φήμη της, που έχει η φρονιμάδα και η ομορφιά της».
-Σαν να λέει, ποτέ μου δεν την γνώρισα, την τάδε ιδεολογία, δεν τη είδα ποτέ, άκουσα μια φήμη, τι ωραία ιδεολογία είναι ο σοσιαλισμός; Ο κομμουνισμός; τι ωραία θρησκεία είναι ο χριστιανισμός; ο μουσουλμανισμός; ή ο τάδε -ισμός; ή τι ωραίο ιδανικό είναι η δικαιοσύνη ή η αλήθεια; δεν έχει ωραία φήμη;
-Δεν την είδα ποτέ, για αυτό την λάτρεψα και την κυνηγάω σαν τρελός.
-Συμπερασματικά, ο Δον Κιχώτης είναι ο κάθε άνθρωπος, είναι γενικός ο άνθρωπος.
-Ο άνθρωπος που κυνηγάει χίμαιρες, κυνηγάει ιδανικά.
-Και στον δεύτερο τόμο του βιβλίου του Θερβάντες, αφού έχει περάσει πολλά ο Δον Κιχώτης, καταλαβαίνει ότι όλα αυτά είναι εφήμερα και οι χίμαιρες δεν υπήρξαν ποτέ, ιπποτική εποχή στην γη, όπου δεν υπάρχει το δικό μου και το δικό σου με κοινοκτημοσύνη πραγμάτων και ανθρώπων.
-Η Δουλτσινέα δεν υπάρχει, στην τρέλα του Δον Κιχώτη, στο μυαλό του υπάρχει, να έχει ένα ιδανικό για να ζήσει.
-Και το καταλαβαίνει αυτό, λίγο πριν πεθάνει λέγοντας τα έξης μελαγχολικά...
-«Δουλτσινέα δεν υπάρχει, πιθανόν να μην υπήρξε ποτέ, ένας Θεός ξέρει, εάν υπάρχει ή όχι Δουλτσινέα στον κόσμο και εάν είναι φανταστική και αυτό δεν είναι από τα πράγματα, που η διαπίστωση τους πρέπει να φτάσει μέχρι τέλους».
-Δεν θα αντέξει ο άνθρωπος, εάν συνειδητοποιήσει, ότι Δουλτσινέα δεν υπάρχει, δεν θα αντέξει ο άνθρωπος εάν συνειδητοποιήσει ότι αυτό που θεωρεί επίγειο παράδεισο, ούτε υπήρξε, ούτε θα υπάρξει ποτέ στη γη.
-Δεν φτάνουμε ως το τέλος της διαπίστωσης μας, ας ζούμε κυνηγώντας μια Δουλτσινέα, ας πολεμάμε ανεμόμυλους, ας νομίζουμε ότι τα πανδοχεία είναι κάστρα και τα πρόβατα είναι στρατοί και ξένοι ιππότες, αυτή στην τελική είναι η μοίρα του ανθρώπου.
-Όλο αυτό το μυθιστόρημα είναι ένα αίνιγμα, μια αλληγορία και μάλλον μια από τις πιο σημαντικές αλληγορίες που έχουν γραφτεί ποτέ στην παγκόσμια λογοτεχνία!-
*****
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
Η δίκη του Σωκράτη: Όταν η σκέψη έγινε έγκλημα
Υπάρχουν ιδεολογίες σήμερα;
Γιατί να συγχωρούμε; Η στωική φιλοσοφία δίνει την απάντηση
Ο Αλμπέρ Καμί γράφει για την τραγωδία των γηρατειών
Γιατί βαρεθήκαμε τα κόμματα;
Γιώργος Σεφέρης: Λίγες οι νύχτες με φεγγάρι που μ' αρέσουν...
Νόαμ Τσόμσκι: Έτσι λειτουργεί η εξουσία!
Ελευθέριος Μουζάκης, ο πιο ειλικρινής φορολογούμενος επιχειρηματίας
Φράνκα Ράμε, η πανέμορφη θεατρίνα που δεν... κάθισε στα αυγά της!
Η σημασία και τα όρια της Ελευθερίας
Να ζει κανείς, ή να μη ζει; Σκέψεις πάνω στην πιο τραγική φράση του Σέξπιρ στον Άμλετ
δεν βρέθηκαν σχόλια επισκεπτών...