Ἕνα καντῆλι ὁλονυκτὶς μέσα στὴν κάμαρά σου
σοῦ φέγγει, χαϊδεμένη μου, νὰ βλέπῃς τὰ ὄνειρά σου.
Τί τυχερὸ ποῦ στάθηκε καὶ πόσο τὸ ζηλεύω!
Μὰ ἐγὼ μιὰ νύκτ’ ἀθώρητος σὰν κλέφτης θὲ ν’ ἀνέβω,
κρυφὰ κρυφὰ κι’ ἀθόρυβα θὰ σβύσω τὸ καντῆλι
καὶ θὰ σοῦ ’πω ἕνα μυστικό, ὄχι στ’ ἀφτὶ—στὰ χείλη.
Ιωάννης Πολέμης, Πλεκτά Τραγούδια, Το Παληό Βιολί, 1909
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
Ποιες συμβουλές έδινε ο Νίκος Γκάτσος στον Μάνο Χατζηδάκι
Οι τέσσερις κύριοι κανόνες της μεθόδου του Καρτέσιου
Η ξύλινη σκάλα και το Πάσχα των Ελλήνων του Γιώργου Θέμελη
Όσκαρ Ουάιλντ: Εκεί που γίνονται όλες οι αμαρτίες του κόσμου
Ανρί Μπεργκσόν: Τα μαθηματικά μας βοηθούν να προσλάβουμε λογικά τον κόσμο
Μια βόλτα στον Κήπο του Επίκουρου, παρέα με τον Ανατόλ Φρανς
Άννα Συνοδινού, η ηθοποιός που έσκαβε βαθιά στα κείμενα της αρχαίας τραγωδίας
Ίρβιν Γιάλομ: Τα υλικά αγαθά είναι απατηλά
Χάνα Άρεντ: Με ένα λαό που δεν πιστεύει τίποτα, μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις
Στέφαν Τσβάιχ, ο πιο πολυδιαβασμένος συγγραφέας του Μεσοπολέμου γράφει για τον Κόσμο του Χθες
δεν βρέθηκαν σχόλια επισκεπτών...